PJ's opinion. My side of the story, my 15 minutes of fame.

27 juni 2011

iNostalgia

Sta me toe mijn ZDNet-collega Jan Custers even in de figuurlijke bloemen te zetten.

Vijf jaar nadat het schermpje van mijn gloednieuwe iPod Video barstte besloot ik op aanraden van Jan een vervangscherm te kopen op DealExtreme.com. Dat was vorige week aangekomen en deze middag besloten we eens te kijken hoe vlot dat vervangen in zijn werk ging.

Hoe vlot precies? Nauwelijks zeventien minuten. Mijn bijdrage beperkt zich tot het kijken en aangeven van de schroevendraaier terwijl Jan mijn oude iPod openbrak, de harde schijf verplaatste en het scherm verwijderde, het nieuwe scherm op zijn plaats stak en het geheel weer netjes dichtklikte.

Ter info: mijn beklag over het verlies uit 2006+ foto kan je hier lezen.

Bon, deze post heeft ongetwijfeld weinig meerwaarde voor u, maar naast hem uitvoerig bedanken en deze zomer een paar pinten trakteren, was een eervolle vermelding op deze blog toch wel het minste wat ik kon doen.

Het is overigens enorm leuk om een mp3-speler (of oude mixtapes/cd's) na enkele jaren weer van onder het stof te halen. Het ding is gedateerd in zijn klasse, maar de playlists brengen je in enkele minuten zo terug naar the good old days. Nostalgie in overvloed, een glimlach en een onbeschrijflijk gevoel van blijheid omdat mijn speelgoed weer werkt. Bedankt Jan!


Labels: , , , , , , ,

21 juni 2011

Sympathie voor Leterme

Yves Leterme heeft een affaire. Dat zegt Story te kunnen bewijzen met 849 pikante smsjes, postkaarten waarop zijn handschrift werd geverifiëerd. Informatie die alleen hij kon weten enz... We hebben hebben een sterk dossier, aldus hoofdredacteur Frederik De Swaef tegen het al even door kwaliteitsjournalistiek gedreven HLN.be.
---

Is er nu iemand die heel dit verhaal ernstig neemt? En daar bovenop het aanvaardbaar vindt dat Story (of het nu klopt of niet) daar zomaar op ingaat?

Scenario 1: het verhaal is niet waar.
Story heeft (en ik druk me zacht uit) de reputatie niet altijd correct te zijn, sensatie op te zoeken en de waarheid net iets sappiger te maken dan het is. Daarom alleen al zou het tof zijn mocht De Swaef die bikkelharde bewijzen (bijvoorbeeld dat postkaartje met het handschrift) gewoon openbaar maken. You took the credit, now show us what we're crediting you for.

Zoniet zit je niet gewoon met een flagrant misbruik van de persvrijheid, iets wat echte journalisten helaas zullen bekopen want bij elke leugen die de pers schrijft, wordt elke journalist over dezelfde kam geschoren. Je brengt de premier van lopende zaken, helaas de enige vorm van federale regering die we nog hebben, bovendien in ernstig diskrediet.

Kan Leterme het tegendeel proberen te bewijzen en alsnog zijn gelijk halen? Ja.
Maakt het uit: neen!

In dit voorval speelt de perceptie. Het feit dat u tot deze blog geraakt wil zeggen dat u op internet zit, het nieuws volgt, verschillende media leest en hoogstwaarschijnlijk een kritische lezerszin heeft ontwikkeld. Helaas bent u een minderheid ten opzichte van de man of vrouw die vanmorgen HLN.be las of de Story kocht, het verhaal ongenuanceerd kon lezen en zelfs bij sterke twijfel denkt 'er zal toch iets van waar zijn'.

En daar begint de schade. Het staat in de boekskes: het zal wel wat opgeklopt zijn maar de kern zal wel kloppen. Zo redeneert het merendeel van de lezers van de gespecialiseerde pers.

Scenario 2: Het verhaal is waar.
Et alors?
Ik ben geen fan van Yves Leterme. Al van voor de verkiezingen van 2007 heb ik een degout van die man. De arrogantie, zijn houding tegenover de media. De rancune. De populistische uitspraken waarmee hij zijn achthonderdduizend stemmen haalde, om er vervolgens niets mee te doen, behalve ons land inleiden tot de politieke impasse waar ze vandaag inzit.

Maar dat doet vandaag niet terzake. Als Leterme een affaire heeft dan hoop ik in de eerste plaats dat hij er van geniet. Dat hij geile stomende seks heeft en de missionarishouding (het blijft een CD&V'er) in al zijn aspecten invult. Beste Yves, als het waar is dan hoop ik dat het van u een gelukkiger mens maakt. Het is niet eerlijk tegenover uw vrouw, maar zolang u uw job goed doet zijn het mijn zaken niet.

(Opmerking: volgens Story hielp hij haar ook aan een job, dat is beïnvloeding, maar het zou me verbazen mocht hij de enige politicus zijn die dit soort dingen doet.)

En dan komen we bij de kern van de zaak. Yves Leterme doet zijn job goed tegenwoordig. In de teleurstelling van het afgelopen jaar is de regering Leterme een houvast geweest, vreemd genoeg meer dan toen de regering nog 'normaal' functioneerde. De winkel wordt goed opengehouden, hij maakt zelfs een beetje winst.
Als je op zo'n moment een berg stront over je heen krijgt, dan kan ik alleen maar mijn sympathie uitdrukken voor Leterme.

Beste Yves, je verdient dit niet.

Labels: , , ,

11 juni 2011

Politieke piemels

In de VS wordt momenteel geroepen om het ontslag van congreslid Anthony Weiner (D). De oproep komt er na een mediastorm die sinds 27 mei 2011 aan de gang is en nog eens werd versterkt na 6 juni toen Weiner de feiten toegaf op een persconferentie.

Speculeer gerust wat de man heeft gedaan. Dronken iemand aangereden? Een kind gemolesteerd, zijn vuilniszakken in het bos gaan storten? Not exactly. De man wou een foto van zijn stijve penis (in zijn boxershort, niet naakt) doorsturen naar een vrouw op Twitter. Handig als politici zijn met sociale media, belandde het beeld echter niet bij de vrouw, maar op zijn twitteraccount. De tweet werd zeer snel weggehaald, maar het was te laat en Weiners worst werd wereldberoemd.

Schandalig niet? Een volwassen man die een foto van zijn opgewonden toestand stuurt naar een volwassen vrouw (21 jaar).

Wie het hele verhaal gemist heeft: De onvolprezen comedyshow The Daily Show heeft tussen 28 mei en vandaag bijna elke aflevering aan het onderwerp gewijd.

Maar genoeg inleiding. Bij dit soort zaken blijf ik mij ernstig afvragen waarom zo'n man zou moeten aftreden. Ja, hij heeft in zekere zin zijn vrouw bedrogen (hoewel hij nooit met een andere vrouw heeft afgesproken). Doet dat er iets toe? Neen. Jammer voor zijn vrouw, een spijtige zaak voor hun relatie, maar politiek irrelevant.

Uiteraard is het de VS, waar je privéleven bijna even belangrijk is dan de standpunten die je als politicus uitdraagt. Toch moeten we het ook in eigen land helemaal niet ver zoeken. In 1996 nam CVP-voorzitter Johan Van Hecke ontslag naar aanleiding van zijn echtscheiding die volgde op zijn affaire met Els De Temmerman. Ik weet niet of dat toen onder druk gebeurde (in '96 was ik twaalf en ik volgde de politiek nog niet zo aandachtig) maar het principe is bijna identiek.

Of u er nu van houdt om in het weekend in een lederen pakje met kaarsvet te worden bedruipt, of af en toe een keer scheefpoept, mag geen barst uitmaken voor iemands loopbaan. Ontrouw is niet proper. Niemand wil horen dat zijn/haar lief het met een ander doet. Maar er wordt geen moord gepleegd en vooral: het beïnvloedt de politiek niet. In het slechtste geval kan je zeggen dat hij nu te veel aan zijn hoofd heeft om aan politiek te doen.

Een schande is maar zo groot als de groep mensen die het woord uitspreken.

Fraude, oplichting, diefstal, gearrangeerde overheidscontracten, een oorlog starten op basis van valse informatie of een heel jaar lang zonder regering zitten en intussen vooral verkondigen wat de andere verkeerd doet. DAT zijn dingen waarvoor mensen zouden moeten gestraft worden. Je seksuele vrijheid verkennen zonder de wet te overtreden is hooguit een middel om je levenskwaliteit te verbeteren en bijgevolg je job als politicus beter te doen.

Labels: , , ,