PJ's opinion. My side of the story, my 15 minutes of fame.

28 september 2006

School & tits, nice combination

Ik bereik al meer dan 21 jaar ongelooflijke dingen door beleefd te zijn en te luisteren naar mensen die boven mij staan.

Vandaag niet.

En zo kreeg ik mijn vrijstellingen.

Les van de dag: soms bereik je meer met een beetje beleefd ruziemaken dan met braaf te luisteren.

Wat wil dit zeggen?
Het komende half jaar blijf ik schoolgaand in de Hasseltse Xios. Net geen overstap naar Mechelen. In dat half jaar ga ik terug naar Parijs (woohoo!), kan ik me verdiepen in de rechtspositie van de journalist (hoognodig) en ga ik proberen een kickass eindwerk te maken.

Wat dat eindwerk betreft twijfel ik nog volop. Een geschreven dossier of een website over een bepaald thema... En dan nog een onderwerp vinden.
Hoewel ik al enkele onderwerpen in gedachten heb, mag u volop ideetjes in de comments zetten.

Tot slot nog een luchtig weetje. Voor het eerst in mijn hogeschoolcarrière heb ik een paar blote borsten gezien op school. Waar, wanneer en van wie hou ik voor mezelf, maar achteraf gezien was dit de eerste zonnestraal na een week regen.

27 september 2006

Stand van zaken

Drie schooldagen achter de rug.
Elke dag kreeg ik te horen dat ik een vak meer moest volgen.

Ik heb al dertig studiepunten behaald maar blijkbaar moet ik er minstens 34 (30+34) halen om in orde te zijn.

Morgen probeer ik de trajectbegeleider te spreken. In de hoop dat er nu geen vijftig studenten voor zijn deur staan.

Het is enorm lastig om na drie maanden nachtritme over te schakelen naar een ochtendritme (lees: elke dag om 6u wekkergooien).

Leyla stalkt mij met mailtjes, smsjes en msn-boodschappen om vrijdag op stap te gaan. She doesn't get the point that I don't like her.

Tussendoor ben ik aan het experimenteren met een nieuwe site en op termijn een nieuw blogconcept. Geen nood, ik hou u op de hoogte mocht ik verhuizen (of uitbreiden) van webstek.

Vanmorgen kreeg ik te horen dat ik op zondag 5 november naar Parijs vertrek. Ik moet die dag/avond werken maar moet tegelijk ten laatste zondagavond in Parijs aankomen. Onbetaald verlof is niet vanzelfsprekend voor iemand die zijn betaalde dagen al heeft opgenomen (examens) en dan onbetaald voor de vakantie nam. Ga ik niet mee dan ben ik gebuisd, ga ik niet werken, dan mag ik een nieuwe job zoeken.

En nu mijn vraag naar u toe. Als ik een van de dagen een ongeluk zou krijgen, uitvlieg tegen iemand, spontaan uitbarst, instort of in slaap val...
Zou het u dan verbazen?

UPDATE: Waarschijnlijk komt mijn verlof wel in orde.

25 september 2006

Mijn eerste schooldag...

Er zijn jaren geweest dat ik met plezier naar school ging.
Er zijn jaren geweest dat ik met doodsangsten het klaslokaal binnenstapte.
Er zijn jaren geweest dat ik het nog voor Pasen kotsbeu was.

En er zijn jaren zoals dit jaar, waar je na tien minuten al zin hebt om je om te draaien om nooit meer terug te keren.
--

Vraagstuk:

Gegeven: Pieterjan volgde vorig schooljaar zeven vakken uit het derde jaar. Dit waren alle vakken behalve Duits en Frans. Stage en het eindwerk komen daar nog bij.
Een taalvak bestaat uit twee lesuren. Stage zijn geen lesuren. Eindwerk is onbekend, maar was vorig jaar twee uurtjes uitleg en vervolgens een gesprek om de twee weken ivm de vordering.

Gevraagd: Hoeveel les moet Pieterjan volgen?
Strikvraagalarm: Sommige vakken zijn samengevoegd, sommige vakken zijn nieuw.

Breek er uw hersenen maar eens over en u krijgt een ideetje van mijn eerste namiddag.

Betreffende de avond hou ik het op horen zien en zwijgen. Als student in een departementsraad ben je een volwaardig lid, tot je je mond opentrekt. Het is trouwens ironisch hoe ik als student journalistiek met censuur te kampfen heb.

23 september 2006

U stemt toch ook?

Nog twee weken te gaan en u mag weer een bolletje kleuren!

Omdat deze blog ook ergens een educatieve en maatschappelijke functie heeft, gaan we enkele kandidaten wat nader bestuderen.
Meer dan 31 000 mensen komen dit jaar op voor een plaatsje in het gemeente- of provinciebestuur. Ter vergelijking: dat is de totale bevolking van Aarschot + 4000 mensen om nog een klein dorpje te bevolken.

Met dus zoveel volk dat maar al te graag een bolletje bij zijn naam ziet staan, zit er ongetwijfeld iemand bij die u kent. In mijn geval zijn dat opvallend veel oud-leerkrachten, een oud stagebegeleider, een medestudent, oud klasgenoot, vrouw van, zus van... en ga zo maar door.

Degenen die mijn aandacht verdienen, krijgen hier wat extra steun. Voor alle duidelijkheid ongeacht hun partij krijgen ze hier de komende twee weken hun vijftien minuten beroemdheid. Partijen die niet aan bod komen mogen hun klacht indienen op pieterjanvl at gmail punt com, ik zal ze nauwkeurig bekijken en verticaal klasseren.

Creativiteit op zaterdag

Lang leven de subtiele woordspelingen van DS Online
Vijftien personen reden onder invloed van drugs. In totaal werden twaalf mensen aangehouden.

Ook een cannabiskweker uit Anderlecht liep tegen de lamp, bij hem thuis werd een plantage opgerold. In Antwerpen werd dan weer een nieuw drugspand gelokaliseerd. In Noord-Limburg reed een persoon door de versperring, de man werd gestopt en gecontroleerd.

Wat hebben we geleerd vandaag?

Als ik zou schrijven over alles wat vandaag werd gezegd...



Dan kreeg ik vanaf morgen duizend bezoekers per dag.

Lang leve deontologie en een vroege opkomst van Alzheimer.

Labels:

22 september 2006

T'is weer voorbij die mooie zomer

Mijn laatste jaar aan de Xios begint maandag!

En ik heb nog altijd tien minuten nodig om mijn lesrooster te begrijpen...


Desalniettemin heb ik komend jaar schandalig veel vrije tijd om aan mijn eindwerk te werken.

21 september 2006

Clubreport 3: Moby's

Moby's is meer een café dan een club. Je mag er gratis in en vooraan staan tafels en stoelen, niets nieuws onder de zon.

Sfeer: gezellig. Vooraan kan je rustig iets drinken, Dansvloer ligt achterin.
Acommodatie: niet te groot of te klein, voldoende bars en fatsoenlijke bediening.
drank: gevaarlijk. Met een flyer (buiten te verkrijgen) krijg je voor middernacht twee voor de prijs van één. Bovendien krijg je er voor €10 een liter vodka-redbull. Afrader voor wie geen alcohol gewoon is want dit is wel degelijk in een 50/50 verhouding.

Opmerkelijk: vodka-redbull.
Boven Moby's zit Tropics een vrij drukbezochte, maar dure discotheek. Omwille van het prijskaartje dus niet bezocht.

Iets minder: T-shirt night. Drink drie drankjes en krijg een gratis shirt... Dat nogal aan de kleine kant is. Voor mij heeft het iets weg van een grote zakdoek.

Algemeen: 7/10
Aangenaam café, gezellige sfeer en een ideale opwarmer voor de rest van de avond.

Lloret part 4

Iets wat u moet weten over de clubs in Lloret, is dat ze sluiten rond vijf uur. Hierdoor komt er rond dit tijdstip een massa volk op straat, maar zo voorkom je dat vroege strandwandelaars late zatlappen tegenkomen.

Woensdag 5 september
Schandalig! Al drie dagen Spanje en nog niet in zee gedoken. Na het ontbijt (wat qua tijdstip meer op een middagmaal leek) nam ik dan ook mijn meest sexy zwembroek en begaven we ons naar de playa.
Na wat gekuier door de steentjes (geen zandstrand) vonden we ons een rustig plaatsje om het water in te duiken. In tegenstelling tot Blankenberge beach is het strand hier veel smaller en het water meteen een pak dieper. De eerste drie meter loop je nog het water in maar daarna is het zwemmen of verzuipen. Gelukkig kreeg ik mijn zus haar giga-zwemband mee. Had ik toen nog een cocktail en men iPod gehad, dan lag ik er nu nog.

Die avond stond er weer spaghetti op het menu aangezien ik dinsdag voor vijf personen had gekookt (en we eigenlijk maar met twee waren). Ondertussen was er ook langer dan tien minuten warm water, wat een douche een pak aangenamer maakt.

Where did we go that night? Moby's! Een gezellig café met achterin een dansvloer. vooraan beginnen, achteraan eindigen. Wat Moby's de moeite maakt staat in het clubreport hierboven, wat er gebeurde was eenvoudig: we got drunk. Dat was nog altijd iets waar ik problemen mee had. De verhouding alcohol/fruitsap/cola zijn iets anders waardoor je sneller over de limiet zit. Gelukkig moest ik die avond niet rijden.

In licht benevelde toestand wandelden we verder richting St.Trop. Mocht u zich afvragen waar mijn Russisch vakantieliefje zat: ik had me voorgenomen om die avond wat quality time met Philip door te brengen. Guys night out.

Van die guys night out was na een uurtje al niet veel sprake meer. In de wachtrij voor St.Trop kwamen we een aantal Kortrijkse meisjes tegen. Zelfs van uitgaan was niet veel sprake meer want veel meer dan socializen op het dakterras gebeurde er niet. Boven nog meer staan socializen met een aantal Antwerpenaren en me laten overhalen tot mijn allereerste tequila-shot. De foto links is trouwens een van de weinige publiceerbare foto's van die avond.

Op het eind van de avond ontdekten we iets wat voor de rest van de vakantie een gewoonte ging blijven: Burger King. Voor wie nooit buiten België komt: Mc Donalds maar dan betere hamburgers. Blijven die dan zo laat open? Neen, maar de automaten worden nog wel bijgevuld en er staat een spaans madammeke om de briefjes in kleingeld te wisselen. Wat wil een mens nog meer?

20 september 2006

Clubreport 2: St.Trop

Anno 2006 is St.Trop de beste club van Lloret. Je betaalt er 'normaal' €12, maar met een uitnodiging van de propper (of een kaartje van vorig jaar) zakt dit tot €6.
Daarvoor krijg je een clubcard en een gratis drankje. De volgende keren betaal je maar €2.5 en krijg je nog altijd een drankbonnetje.
Meer over drank? In de club kost bijna alles €2.5 (je gratis drankje = inkomgeld). Wie niet op hotel zit zorgt maar beter voor een bob want dingen zoals bacardi cola (not for me) of Malibu orange (definetly for me) gaan vlotjes naar binnen.

Sfeer: Fiësta Belgica. Met als enige verschil dat de muziek minder hard is (no hardhouse/retro house) en ook minder luid, wat gesprekken een pak eenvoudiger maakt. Wie er elke dag komt (yes we did) beseft snel dat de dj een beperkte platenkast heeft. Laatste nummers zijn altijd 'one more time' en 'With or without you'. Wie regelmatig in Reflex uitgaat zal zich er helemaal thuisvoelen.

Drank: Betaalbaar en drinkbaar. Geen Belgische bieren maar voldoende alternatieven

Acommodatie: ground level, 1st floor (balkon rond de dansvloer) en een groot dakterras voor de rokers. U leest het goed: no smoking in the club. Uw kleren stinken achteraf hoogstens naar uw eigen zweet.

Opmerkelijk: no smoking
Nog opmerkelijker: Bij elk toiletbezoek kom je een Belg tegen.

Deze club krijgt een 10/10, non-smoking, betaalbaar, geen arrogante portiers, dakterras en dansbare muziek. Probeer in eigen land eens zoiets te vinden...

Lloret part 3

Waar zaten we? Discotheek Gala!

Het clubreport leest u hieronder, maar het belangrijkste blijft dat ik daar mijn vakantieliefje heb leren kennen. Wat moet u over haar weten? Ze was niet mis, knap lichaam en schattig Russisch accent. De James Bond in mij kwam boven.
From Russia with love she came to me and I showed her the essence of a Spanish holiday...

Maar ik dwaal af. Die eerste avond was vrij geslaagd, mijn reisgezel had een Spaanse striptease, ik een Russische. Tegen de klok van vijf reden we tevreden terug naar ons Spaans huisje in de bergen, zelfs met gps is dat even zoeken.

Dinsdag 5 september
Een lege maag wekt ons, maar een stralende zon haalt ons uiteindelijk uit bed. Bijna 24 uur op Spaanse bodem en nog elf dagen te gaan: foodhunt! Meteen leren we een van de voordelen van globalisering: zelfs op 1400 kilometer van huis, is de Lidl nog maar een half uurtje rijden. In totaal heeft ons eten nog geen €100 gekost en hebben we nog overschot aan onze huisbaas geschonken.

Wist u trouwens al dat ik (een beetje) kan koken? Zelfs na twaalf dagen zonder voedselvergiftiging of aangebrand vlees. Dinsdag: Spaghetti bolognese!

Verder met de dag... mijn vakantieliefje vroeg of ik zin had in een strandwandeling en ik zeg zelden neen tegen leuke vrouwen. Bij deze ook excuses aan mijn reisgezel dat ik hem enkele keren heb verwaarloosd. Na de wandeling met zicht op zee ging ik als herboren verder op stap. Philip zat intussen in St.Trop en dus volgde ik...

18 september 2006

Clubreport 1: Gala

"You going disco tonight? Where you from? Belgium, Great!"
De propper van dienst lokte ons binnen met twee gratis drankjes, striptease show en een geweldige sfeer en airco. Eens binnen waren we elk 15 euro armer (dure gratis drankjes dus).
-De striptease bleek een graatmagere blondine in string en bikini.
-Drank... San Miguel is het Spaanse bier bij uitstek, goed te drinken, zelfs in flesjes.
-Geweldige sfeer... ja, maar met de 50 man binnen was die toch wel ver te zoeken.

Lichtjes in't zak gezet met andere woorden. Na de gratis drankjes kostte een biertje trouwens nog altijd 4 euro.
Gebrekkige sfeer lag trouwens niet alleen aan het volk. De dj beperkte zijn draaikunsten tot de knopjes met 'play' en 'stop'.

Discotheek Gala krijgt van mij een 6/10. Off the record is dat een 8/10, maar dat is omdat ik er mijn vakantielief heb leren kennen.
--

Ps: uit goede bron heb ik gehoord dat de striptease er na een uurtje of twee toch kwam. Maar op het moment van de show deed ik een nachtelijke strandwandeling. No boobies for PJ, toch niet in de Gala

UPDATE: Het was "een ferme Spaanse zonder string of bikini" beweert mijn bron ondertussen.

Lloret part 2

Ik opende de deur en met enige verbijstering stond ik oog in oog (oke niet letterlijk want hij was iets kleiner) met Hanz, Duitser, buurman en eigenaar van ons huisje. Hoewel ik het niet altijd heb op curieuzeneuzemosterdpotten, was Hanz zo vriendelijk om ons de belangrijkste dingen uit te leggen. Zo onthulde hij een schakelaar waarmee de woonkamer plots werd verlicht door blauw-geel-rode lampen. Zei daar iemand cocktailparty met zicht op zee?

Hanz verliet ons al snel waarna mijn molen begon te draaien... een 88-jarige Duitser in 2006. Dat wil zeggen dat hij in 1918 werd geboren en 22 was in 1940. Denk even verder na. Spanje, fascistische dictatuur tot 1975 en daar zit nu een duitser met een paar huizen...

Maar ik dwaal af... Een douche was het enige wat ik wou. Na 32 uur zonder slaap waren we nog steeds klaarwakker in een stad waar "you going disco tonight?" een gewone opener is. Met proper ondergoed (en ook wel wat andere kleren) trokken we de stad in waar we al snel geïrriteerd raakten door de proppers. Uiteindelijk gingen we de eerste de beste club binnen... Discotheek Gala.

17 september 2006

Lloret part 1 (vertrek)

Ik ben bijna twee weken in Spanje geweest, meerbepaald Lloret De Mar.
Zondagavond na mijn gewoonlijke DHL-shift ben ik vertrokken. Met een overvolle auto langs Parijs, via Millau en L'Escala naar Lloret. Paris by night is leuk, maar je wisselt vaker van baanvak dan van versnelling. Let ook op je snelheid 70, 80, of 130... Franse flitspalen zien er uit als dikke electriciteitscabines.

Next point of Interest: Millau! Een gigantisch viaduct dat sinds twee jaar de weg naar de zon een pak korter maakt. Indrukwekkend mooi, een fotootje staat hier trouwens.
Ondertussen was het bijna middag, in totaal een kleine twaalf uur gereden. Wat doet dat met een mens?
-DORST: ik drink geen water, ik zuip het
-VERMOEIDHEID: lang leve druivensuiker en redbull (of aldi-alternatief 'Golden Power)
-WARMTE: het langenbroekenweer uit België veranderde langzaam maar zeker naar een zwembroek-en-ijsjesweer

Gelukkig hebben de Franse (tol)wegen een uitstekende infrastructuur en om de paar kilometer een aire om even de benen te strekken. Ook wegrestaurants zijn er in overvloed, zolang er geld is, komt hier niemand om van de honger.

Leuk weetje: Zowel in Frankrijk als in Spanje moet je nergens betalen voor het toilet (en ze zijn proper).

In de namiddag eindelijk de grens over. Spain here I come! Eerste bestemming was L'escala, een aangenaam kuststadje waar we onze boterhammen opaten ons tegoed deden aan spaghetti carbonara bij 'Den Brusseleer'. U leest het, u bestelt en eet er in het Frans of Nederlands.

Voor de panoramawatchers: neem geen tolwegen en geniet van het Spaanse landschap. Met landschap bedoel ik bergen, leuke weggetjes en Spaanse hoertjes. Ik heb vooral genoten van de eerste twee.

Ondertussen was het maandag 18.30 uur en reden we Lloret city binnen. Alles goed? Dat dacht u maar. De receptie van het bungalowverhuur ligt op 'Ronda Europa 5' en dat stond niet op de gps... Bovendien bleef de receptie maar tot 19.30 uur open. Zoeken of een hotelkamer vinden was de boodschap! Na menig bergweggetje vonden we tussen Lloret de mar en Tossa de mar de receptie, hierna mochten we onze Duitse gastvrouw volgen tot aan de bungalow. Grappig genoeg stond die bungalow honderd meter van het huis waar we een half uur voordien de weg zijn gaan vragen.

Zei ik bungalow? Ik bedoel huis. Een beetje ouderwets ingericht, maar groot genoeg om de zomer in door te brengen. Mag het nog iets beter? Zeker! Want mijn kamer had zicht op zee...

Daar zaten we, uitgepakt en klaar voor twee weken vakantie...
en toen klopte er iemand op de deur....
--


Door tijdsgebrek (en absolute luiheid) zijn de foto's niet verkleind, bewerkt of mooi in de post verwerkt. Ik neem mij voor dit de volgende keer een beetje meer moeite te doen en de posts iets korter te houden.

16 september 2006

Back to Belgium

Bedankt!

Voor uw talrijke bezoeken tijdens mijn afwezigheid.

In ruil beloof ik u een tipje van mijn spetterende vakantie... vanaf morgen.
Momenteel ben ik 30 uur wakker en in combinatie met een verkoudheid is dat een trip die je zelden met legale middelen kan evenaren.
Geven we op? Nooit! Zeker niet met wat ik heb uitgestoken na een autorit van 1400 kilometer (en een bescheiden 40 uur zonder slaap). The night is young and the drinks are cold.

Ik vertel u wat ik kwijt wil, en een mini clubreport van Lloret De Mar.

Vanaf morgen.


Keywords for the upcoming days: Malibu orange, Duitsers, West- en Oostvlamingen, Russen, Oostenrijkers, Cokesnuivers, Verzakte wegen, mieren, onweer om van in je broek te doen, sex on the rocks en zoveel meer...

Vanaf morgen.

06 september 2006

From Lloret with love

Writing to you live from Lloret de mar.
op een qwerty toetsenbord dus let niet op de fouten.

kort: warm, zicht op zee, knappe vrouwen en veel alcohol.
Op dit moment belt mijn Russisch vakantielief, vrouwen versieren gaat hier makkelijker, maar ze kwijtspelen iets minder.
Binnen twee weken zal ik het nog hebben over onze nazi-huisbaas en de de trip naar het huis (no bungalow, woohoo).

En ondertussen denk ik aan jullie en jullie hopelijk ook aan mij.

Zonnige groetjes,

PJ, Philip & PJ's ego

03 september 2006

Adios!

Rij niet te snel, rij niet als je moe bent, hou het proper ginder, braaf zijn, niet braaf zijn, genoeg drinken, goed insmeren, niet teveel meisjes versieren, niet te zat, bezoek Barcelona, bezoek Waterworld, pas op voor kwallen, versier genoeg meisjes, amuseer u ginder, zorg voor korting in de discotheken, koop bij Aldi, pas op voor flitspalen in Frankrijk.
--

Dit zijn meest voorkomende adviezen van de laatste week.
Ondertussen ben ik met mijn gedachten bij de schoolgangers die maandag starten (vrijdag is papierwerk) en donderdag al hun eerste test krijgen. Maar ook bij mijn zusje die maandag moet solliciteren (good luck Lientje) en Gunther en Phille wiens verjaardag ik zal missen.

Telkens wanneer ik fatsoenlijk op vakantie ga, sterven er bekende mensen. Mijn pronostiek steunt deze keer volledig op Ariël Sharon. Ik wenst het hem niet toe, maar het kan gebeuren.

Maar geen getreur! Twaalf dagen Lloret de mar wordt de kers op een onvergetelijke, zorgeloze vakantie. Nog snel even samengevat:

Binnen 18 uur vertrek ik.
Binnen 1 dag en 8 uur hoop ik aan te komen.
Binnen 2 dagen ben ik dronken,
en Binnen 13 dagen ben ik terug.

Ohja en als ze de wagen op een parking carjacken, breng ik er dinsdag al verslag van uit!
In afwachting kan ik u de blogs en andere links in de rechterkolom hier ten zeerste aanraden. Zolang u binnen twee weken hier maar terug uw neus tussen mijn zaken komt steken.

Foute vakantiehit: Righeira - Vamos a la playa
zomerafsluithit: Marco Borsato - afscheid nemen bestaat niet

02 september 2006

Out of the freezer but still frozen

Hier heb ik het nog gezegd.

"Ik voel het aan mijn kleine teen dat er voor mijn vertrek nog iets zal gebeuren wat mijn reis zal beïnvloeden."

En 23 uur voor vertek is er iets... Waar ik over moet nadenken, wat moet bezinken, wat moet (terug)komen.
Vertrouwen krijgen kan snel gaan,
vertrouwen breken nog sneller.
Vertrouwen terugkrijgen, heeft tijd nodig.

het stinkt hier (nog altijd)

Het zijn twee lange posts. Schrik niet, er zitten quotes in, maar het is even boeiende kost als anders, gewoon iets langer. Begin alvast hieronder
--

Kleine opmerkingen rond de open brief van Francis Van den Eynde.
In de brief gebruikt hij twee maal "mijnheer Lotti". Onderstaand stukje suggereert echter dat de verhouding tussen Van den Eynde en 'de lotti's' nogal casual was, vooral met Lotti's vader.

Dat precies u ook bij de zaak betrokken bent, verbaast mij des te meer dat u vader jarenlang een ijverige propagandist van het voormalige Vlaams Blok in Gent geweest is. Tijdens verschillende verkiezingscampagnes is hij samen met mij opgetrokken om affiches te plakken en ik herinner mij ook dat hij in die tijd wekenlang met een propagandawagen van de partij door de stad reed.


Zou Van den Eynde dan niet gewoon 'heer Lottigiers' gebruiken in zijn aanspreking? Of schrijft hij ook "beste heer Tura" of in een internationaler kader "geachte heer Cent, beste Fifty".

Nu we het toch over heer Lotti hebben, Helmut heeft nog bij ons thuis gewoond. Geen gezever. Toen de dieren nog spraken en ik in Tremelo woonde, verbleef hij eventjes in onze casa. Waarom dat nu niet meer is, vertel ik ooit nog wel eens.

Opmerking over een stukje uit de open brief van Filip Dewinter:

Alhoewel Barman, Arno en Sioen officieel enkel een signaal tegen “verzuring, onverdraagzaamheid en racisme” willen geven, komt het er in de praktijk vooral op neer dat zij de Antwerpse, Gentse en Brusselse kiezers de les willen komen spellen.
(...)
Mag ik er op wijzen dat Barman, Sioen en Arno blijkbaar niet beseffen dat de Vlamingen, de Antwerpenaren, de Brusselaars en de Gentenaars niet betutteld en bevoogd willen worden? De Vlaamse kiezers hebben er stilaan genoeg van om om de haverklap van artiesten en BV’s allerhande te vernemen voor wie ze wel en voor wie ze niet mogen stemmen.


Vlamingen willen niet betutteld worden... Maar Dewinter kan het niet laten de artiesten (en omdat het een open brief is, de Vlamingen) te betuttelen om te zeggen waar ze best wel en niet optreden.

Het VB is bang, BANG zeg ik u!

Het stinkt hier

Neen.
Geen hamburgers of bierscheten,
het gaat hier over rechts angstzweet.

Kristof (aka Var) maakt hier een interessante melding van het literaire luik van 0110. Zo ben ik ook eens op de open brief van Filip Dewinter gestoten...

Dewinter haalt hier kiezers en partij grondig door elkaar. Een concert tegen het VB is geen concert tegen hun kiezers. Kiezers worden vervolgens fans van de 0110-artiesten. Van fans kent u de rechte lijn: kopers = inkomsten. Dit is geen open brief maar een open dreigbrief.
"Ga zingen op 0110 en je verliest één miljoen klanten" Welkom in 1938 2006.

Vertel ik iets nieuws? Neen. Wat misschien nog niet zo luid werd gezegd is dat het VB bang lijkt. De 24 uren van het VB als offensief, open brieven van Dewinter en Francis Van den Eynde zijn een zwakke poging om anderen bang te maken. Tegelijk beseffen ze dat ze de antipolitieke kiezer deze keer kunnen kwijtspelen... Aan nen Antwerpse zanger dan nog.

Ik ken mensen die op het VB stemmen zonder dat ze echt onverdraagzaam zijn. Random selection, why not, huidige burgemeester beu, mijn lief heeft het uitgemaakt whatever... Het VB weet dat ze deze antipolitieke mensen aantrekt en dat Barman ze op dit moment een mooier alternatief toont.