PJ's opinion. My side of the story, my 15 minutes of fame.

30 juli 2005

Arm schaap zoekt wollen Frak van 4 miljoen

Zet uw gsm en msn maar even uit. Het is een serieus lang blogje vandaag.

Basisbegrippen voor het lezen:
Frak: dialect voor jas.
Frakkie.be : ter ziele gegane website.
Forum: website waar mensen hun mening kunnen geven of reageren op iets.
Webspace: plaats waar je foto's, filmpjes, tekst of hele websites kunt online plaatsen.
Schoon volk: tik op google "Tatiana Silva" in of klik hier



Ik heb een goddeloos geloof en ik hou van elke vrouw, woorden van Stef Bos die ook voor mij gelden. Gisteren had ik het over mijn geloof, vandaag gaat het over vrouwen.
Of toch over mooie vrouwen.

Bijna iedereen kijkt graag naar mooie vrouwen, op internet kan je dan ook makkelijk een site of forum vinden met fotoshoots van je favoriete schoonheid.

Een forum met schoon vrouwvolk op, werkt meestal zo: je moet je (meestal gratis) registreren waarna je zelf op het forum dingen kan plaatsen of op andere onderwerpen kan reageren, net zoals je op deze blog kan reageren eigenlijk. Bij een babeforum houdt dat in dat de leden foto's plaatsen van op andere websites, of soms zelf een magazine inscannen om het daarna te linken naar hun bijdrage op het forum. Op een goeddraaiend forum kan je dus al snel een paar duizend foto's terugvinden van Isabelle A tot Catherine Zeta-Jones.

Een forum dat ik regelmatig bezocht was Frakkie.be, niet omdat ik per se al het schoon volk ter wereld wou bekijken maar wel omdat het een gezellig forum was, opgericht door een goede vriend. In het begin was het vrij klein maar al snel begon dit forum te groeien en met meer dan duizend leden was Gunther (de oprichter) vrij trots op zijn eigen forum. Het was een gezellige boel, maar mooie liedjes duren niet lang.

Een tijdje terug was er op Ombudsman een thema dat de babesites wou aanpakken. Volgens groot licht (en fotomodel) Joke van de Velde was kon dit niet door de beugel dat haar foto's zomaar op internet stonden. De fotograaf die mevrouw kwam bijstaan dacht er hetzelfde over. De man vond het regelrechte diefstal dat zijn foto's te grabbel werden gegooid op het internet.

En ja hoor, de harde woorden werden daden. Toen Gunther twee weken geleden van vakantie kwam stak er een brief in de bus van Meta Media (oa uitgever van Maxim en Menzo) waarin ze Gunther wisten te vertellen dat ze not amused waren met het schenden van de copyrights. Beleefd lieten ze dan ook tot in detail weten dat Gunther €100.303 -ongeveer vier miljoen oude Belgische Franken- mocht ophoesten, te betalen binnen de twee weken.

Daar sta je dan met een rekening waarmee je normaal een huis koopt. Wat is uiteindelijk van hem? Niets. De afbeeldingen waarover het gaat, staan op de webspace van buitenlandse sites zoals Imageshack. Daar bovenop zijn alle afbeeldingen die uit Maxim komen (het gaat dus nog niet eens over alle foto's op het forum) niet door Gunther zelf online geplaatst. Zoekt er nog iemand een zwart schaap?

Tot zover het verhaaltje tot waar het nu is. Het Nieuwsblad en ZDnet hebben het verhaal ondertussen opgepikt en ergens hoop ik dat Meta Media beseft dat dit hun niet ten goede komt. Veel mensen zijn bladen als Maxim pas gaan kopen juist omdat ze foto's uit het blad op internet vonden. Bovendien is een schadeclaim van €100.303 tegen een jongen van 21 niet de beste manier om je imago te verzorgen. Tot slot moet je als uitgever de oorzaak kennen van een dalende oplage. Ik heb Maxim enkele keren 'gelezen' en zoals de aanhalingstekens het al aangeven: je moet het niet voor de artikels kopen. Geen nood Meta Media, ik ken nog wel een paar journalisten in spe die volgend jaar op zoek gaan naar een job.

28 juli 2005

Mc-mis

Ik ben niet gelovig, of ik geloof toch niet in een god zoals de Katholieke kerk het voorstelt.
Ergens geloof ik, maar niet zoals de meesten. Toch zijn er momenten waarop ik wil geloven. De laatste dagen wil ik geloven dat ik afscheid neem van iemand die naar een betere plaats gaat. Een plaats waar iedereen samenkomt van wie ik ooit afscheid heb moeten nemen. Hoezeer ik maar al te graag spot met de kerk, ben ik op dagen als deze wel vol respect voor deze instelling. Ze verzorgen alles en geven aan familie en vrienden de kans om waardig afscheid te nemen in 'het huis van god'.

Vandaag was het echter niet zoals gepland. Zelden heb ik zo'n prefab-mis gevolgd om nog maar te zwijgen van alles wat er bij kwam kijken. Mijnheer pastoor kwam binnen en las zijn tekst af. Komma's, intonaties en adempauzes waren de man vreemd. Ik had het gevoel dat ik bij Mc-Donalds een mis bestelde. Toen eerwaarde heer pastoor het woord aan zijn tante nonneke liet, ging de man zitten terwijl de zuster (of welke brave ziel het ook was) 20 weesgegroetjes aframmelde alsof ze het als strafwerk op school moest opzeggen. Dit hele circus herhaalde zich nog drie keer (daarom dat ik de tijd heb genomen om de weesgegroetjes te tellen). Na deze geweldig snelle en respectloze kerkdienst mochten we in vrede gaan. Toen de laatste mensen uit de kerk kwamen ging de deur prompt dicht. Waarschijnlijk moest mijnheer pastoor nog een trein halen.
Met dit geweldig respect voor de doden hou ik mijn hart vast voor overmorgen, want dit was nog niet eens de begrafenis. Ondertussen hoop ik dat iemand zo slim is van de twee witte duiven -die er nog rondvlogen van een trouw- te vangen voor een van die beestjes zijn ding doet over een volle kerk.

Ga nu allen heen in vrede.

27 juli 2005

Hoe koop ik een fototoestel (slot)

Wie een goed geheugen heeft weet waarschijnlijk nog dat ik hier een tijdje terug uitlegde hoe je een fototoestel veel goedkoper kon kopen dan in de winkel en hoe je het bestelde. Ik had een tijdje terug dus op Ebay een fototoestel gekocht en vrijwel direct betaald.

De paniek begon al bij de bankoverschrijving. 5 werkdagen werden er 6, de verkoper mailde mij de zesde avond dat hij alles had ontvangen en de volgende dag het fototoestel ging versturen. Twee dagen extra wat betekende dat ik mijn speelgoed zou aankrijgen toen ik al twee dagen aan zee zat....

Maar op de meest foute momenten is een klein wonder wel eens nabij. Na een zwaar Rock Werchter-weekend werd ik 's maandags uit bed gebeld. "goeiedag, ik heb hier een pakje voor u". Totaal onbeseffend kroop ik naar buiten (you don't want to wake me up too early) en mocht ik tekenen voor ontvangst, op drie werkdagen tijd had ik mijn nieuw fototoestel per koerier aan mijn voordeur gebracht. Het ging voor een keer eens beter dan verwacht...

Maar wat nu? Ondertussen heb ik mijn Yakumo Mega Image 410 (what's in a name) al enkele weken en kan ik met een gerust hart zeggen dat ik geen miskoop heb gedaan. De omvang van het toestel is vrij groot, wat ik al wist, maar verder is het een enorme vooruitgang tegenover het prullencameraatje dat ik de afgelopen twee jaar heb gebruikt (lees: tot het in een Parijse hotelgang de grond raakte). Slechts twee nadelen zijn me totnutoe opgevallen: het ding vreet batterijen (gelukkig zaten er 4 oplaadbare + oplader bij). En 340 foto's overzetten naar de computer (het was een lange vakantie) duurt meer dan een half uur.

Tot zover de "hoe-koop-ik-een-fototoestel"-story. Misschien minder interessant dan mijn ander gezever, maar wel handig me dunkt.

25 juli 2005

Slaapzacht

Lance had zijn tour,
Ik had mijn zee.
zij had haar katje,
Hij had zijn schadeclaim.
Egypte had zijn explosies,
Gent had zijn feest.

En jij hebt je rust...

22 juli 2005

Ex-traordinary

Wat tijd teveel of een grote liefde voor happy roze? Dan mag u altijd eens langsgaan bij Tine. Ik heb ze hier rechts maar gelinked als 'Tine's blog' nadat haar voorstellen als 'zielige trut' en 'pwinsez sletjuh' werden geweerd.
Wie is Tine? Een 19-jarig dromerig meisje uit Aarschot dat met haar 1m70 net onder mijn kin past. Daarbovenop is ze enorm plakkerig, in a positive way.

Ze is nog maar pas begonnen met bloggen, maar na alle nachtelijke gesprekken ben ik er zeker van dat ze vroeg of laat wel zal uitbarsten in originele uitgeschreven ideetjes.

Eigenlijk doet ze me wel denken aan Bridget Jones maar dan met een mooier kontje. Verwacht daarom niet dat ze op haar blog haar liefdesleven tot op het bot zal analyseren. Ze is een gevoelig meisje met eigenwijze ideetjes, en altijd goed voor een nachtelijk gesprek. Dat doet me er eigenlijk aan denken dat ik ze al even niet meer heb gezien. Deze week eens een terrasje doen Pwinsez Sletjuh?


Om ze wat visueler voor te stellen...



Ondertussen heb ik terug zin om te schrijven maar ben ik alweer een weekendje het huis uit. Zand en schelpjes, I'm coming back!

21 juli 2005

L'union fait la force

Dit stukje kwam twee weken terug hier terecht maar door de vakantie ea kwam het er nu pas van om het te plaatsen. Over 11 en 21 juli.

---

Vandaag is het het feest van de Vlaamse Gemeenschap. Hoe feestelijk deze dag ook is, zit ik steeds meer een wrang gevoel bij het woord Vlaams.

Vlaams is niet langer het krom Nederlands dat ze in België spreken. Vlaams is een adjectief dat staat voor een taal, een ideologie, een achtergrond, een cultuur, een gebied en nog zoveel meer. Spijtig genoeg neemt vooral de ideologie de laatste tijd de overhand. Rechtse mooipraters hebben het woord "Vlaams" misbruikt voor alles wat zogezegd 'van ons' is, maar vooral voor alles wat 'niet van de rest' is. Vlaams wil tegenwoordig zeggen 'tegen Europa' en vooral 'tegen de Walen'.

Nu mag er mij eens iemand zeggen hoe geweldig Vlaams hij/zij zich voelt als Justine Henin bovenaan de WTA-ranking staat. Of als de Rode Duivels zich plaatsen voor het WK?

De frieten die we wekelijks op ons bord krijgen, smaken zowel in Aarschot als Durbuy even goed maar ondertussen voel ik mij nog steeds slecht, slecht dat ik in feite een Vlaamse jongen ben. Noem mij geen Vlaming, noem mij een Belg. Rechtse spreekbuizen hebben het woord te hard misbruikt, zodat er bij de gemiddelde Vlaming een enorme verwarring ontstaat.
Ergens voelt de Vlaming zich aangetrokken tot 'het Vlaamse' omdat het de eigenheid en de samenhorigheid van de Nederlandssprekende Belgen verenigt. Langs de andere kant voel hij ook dat die samenhorigheid te extreem wordt en dat het meer naar een afscheiding dan naar een vereniging gaat...
Vlaanderen kennen we als onze broekzak, maar in Wallonië kunnen we met moeite de vijf hoofdplaatsen opnoemen. Die angst voor het onbekende groeit nu alleen maar. Niemand weet wat te doen en ik weet zelf ook niet wie ons moet geruststellen. Di Rupo, Verhofstadt, Barroso? of moeten we naar Laken om het Albert II te vragen? "Sire, een deel van uw volk is bang, bang voor de andere helft, omdat ze ze niet kennen."


---

Ondertussen heeft Albert II een antwoord gegeven, 87% van de Belgen is niet te spreken van een gesplitst België. Misschien is het dus toch niet zo erg als in de bovenstaande tekst. Ik wens jullie allemaal een aangename nationale feestdag. Op naar de volgende 175.

Zoekt u toch nog iets om in de sfeer te geraken, organiseer in sneltempo nog een barbeque en zing eens 'Ik hou van 'u voor uw lief.

20 juli 2005

Alles komt terug

Het is zomer, alles komt terug.

Meisje in minirokjes,
Warme zomeravonden,
Jobstudenten,
Rust,

En ook Tien om Te Zien. Altijd goed om een 36-jarige man in een glitter smurfenpak te zien rondlopen.

Voetnootje: nog altijd bitter weinig inspiratie, maar mijn blog-inspiratie-schrijf-uren vallen samen met de momenten dat ik aan het werk ben. Morgen de speech van de koning nog eens grondig nalezen, wieweet komt er wel iets moois uit de bus, of de auto.

19 juli 2005

Schat ik heb hoofdpijn

Er staan 3 onafgewerkte blogstukjes klaar om hier te zetten. Ik ben dus wel degelijk terug van vakantie (en al aan het werk bij DHL).



But at the moment I am NOT a f*cking mood to write decent bullshit.

09 juli 2005

Hello, goodbye

Vandaag afscheid genomen van de man die zijn volk bier leerde drinken. Maurits het ga je goed.
Ook ik neem vandaag afscheid want vanaf morgennamiddag lig ik met mijn luie kont op het strand voor een weekje. Vanaf zondagavond zal hier wel iets nieuws staan, afhangkelijk van hoe boeiend mijn vakantie was. Verwacht ook nog een blogje over 11 juli, of toch over mijn mening op het 'Vlaamsche' gevoel, allemaal nadat mijn afdruk op het strand is nagelaten, of misschien wat vroeger als Greenpeace mij terug de zee in wil duwen.

Ondertussen is het voor mij de hoogste tijd om mijn bed op te zoeken. Vandaag amper geslapen en vannacht moeten invallen op mijn toekomstige vakantiejob (een pakjesbedrijf opgericht door Dirk Hans en Ludo). Geweldige kans om de boel daar eens te verkennen want na mijn vakantie maak ik het daar een maandje onveilig.

Maar ik dwaal weer af. Bij deze wissel ik mijn blog in voor zand en schelpjes, en mijn toetsenbord voor een luchtmatras op zout water.

07 juli 2005

Breaking News

"Dit is een extra nieuwsuitzending met Danny Verstraeten."



En dan weet je hoe laat het is (twaalf uur). Gisteren in de kijker na het binnenhalen van de Olympische Spelen, vandaag ligt het metroverkeer in Londen stil door "enkele explosies". Zijn we te afwachtend om over aanslagen te spreken? Wie beslist of het een aanslag is of niet? CNN? Tony Blair? Danny Verstraeten? Of zoals gisteren Jaques Rogge? Ik steek er mijn hand niet voor in het vuur. Wat ik hier trouwens wou melden was de afwezigheid van VRT. de openbare omroep zend momenteel 1000 Zonnen en Garnalen uit en pakt pas om 12.30u uit met een extra journaal.

Misschien zeggen zij duidelijk of het echt een aanslag was.

Ps: Ligt het aan mij of lijkt Danny Verstraeten als twee druppels water op Kent Brockman uit The Simpsons?

UPDATE 1.30 uur


Ondertussen verschijnt Phara op VRT (love that woman) en zij heeft toch wel 'sterke vermoedens' dat het om een aanslag gaat. Ondertussen is het dus duidelijk dat het om zes explosies gaat waaronder drie op dubbeldekbussen.
Met dit laatste zinnetje kunnen we het vermoeden dus ook omzetten naar een zekerheid. Bussen exploderen niet toevallig, toch niet per drie.

Waarom?


Zoek het deze keer niet noodzakelijk bij Osama & friends. Er loopt ook een G8-top in Schotland. Humo 3382 (vorige week) had het op P46 al over de confonterende aanpak van andersglobalisten. Het kan deze week dus van alle kanten komen, misschien was het wel een Franse delegatie topatleten...

Ondertussen moet ik zeggen dat VRT wel 30 minuten later was met de extra nieuwsuitzending, maar ze geeft wel pakken meer informatie dan VTM. Onbevestigde bronnen spreken over 8 aanslagen en al meer dan 100 gewonden. Het openbaar vervoer ligt er stil en iedereen moet binnen blijven.


"The ice age is coming, the sun is zooming in
Engines stop running and the wheat is growing thin
A nuclear era, but I have no fear
Cause London is drowning - I, I live by the river"
The Clash - London Calling

London calling

Enkele maanden geleden stortte een bende journalisten in spe zich op Parijs. Die week brak er een grote hotelbrand uit, was er een grote betoging en reden er een tiental combi's in de buurt van het hotel. Dat geheel terzijde was er nog iets opmerkelijk aan deze stad. Elke winkel, bus, metropaal en Eiffeltoren had het grote Paris-2012 logo op de voorgevel hangen.

Ik ben geen grote sportfan, maar gigantische evenementen spreken mij altijd aan. een meters groot bord op het Hôtel de Ville en een nog groter bord op de Eiffeltoren laten je gewoon voelen dat deze stad klaar is om binnen zeven jaar het grootste sportevenement ter wereld te organiseren. Alleen al het logo maakt je warm om je stem voor Parijs te geven. De handgeschilderde letters, elk in zijn eigen kleurtje. De laatste S van Paris samen met de 2 van 2012 in de vorm van een hartje (PariS2012), het hart van Parijs komt dus letterlijk en figuurlijk op je af...

Maar het mocht niet zijn... Londen en Parijs bleven als enigen over nadat Moskou, New York en Madrid al moesten afhaken. Tony Blair kon de steun van de olympische toezegging gebruiken nu hij steeds meer kritiek uit eigen partij krijgt. Jaques Chirac zou na het referendum over de Europese grondwet, zijn land wat meer kunnen openstellen met een olympisch programma. Tot zover de sport, de spelen zijn bikkelharde politiek en ongeacht de kostprijs wil iedere minister, president of
Minister-President het olympisch vuur in zijn achtertuin. Tony Blair mag dromen over de medailles van zijn atleten, zelf kaapte hij het goud voor de neus van Chirac weg, en dat is een serieuze neus. Naar mijn G(ed)acht zal die laatste best wat ontspannen voor de volgende meeting met Blair. Hij kan misschien wat naar de Tour de Lance kijken, iets waar ik zelf nog geen tijd voor heb gehad.

Verder nog gehoord op de herhaling van het VTM-nieuws:
"Op het luxedomein met golfterrein, waar de leiders samen zijn."
Het is toch fijn om deze zin, oh zo klein en zonder venijn, hier te zetten op een extra lijn. Niet?


05 juli 2005

Dag 4

Achteraf valt alles te relativeren, maar op zondag was het voor mij meer dan genoeg. Een zwaar slaaptekort, pijnlijke schoenen en zo stijf als een plank (of een Nederlandse Eerste Minister). Zo begon het, zo ging het eindigen.

Gelukkig zat de dag vol afwisseling. flogging Molly opende met Irish drinking songs. Zodra hun geluid door de boxen klonk zag je spontaan een twintigtal Humo-boekjes de lucht invliegen en mensen die stonden aan te schuiven, sprongen ongeduldig in het rond.

De Namiddag sprak mij minder aan maar ondertussen liep ik wel op Rik en Jan, 3pv'ers (pv: Pers & Voorlichting) kom je overal tegen. Na een meet & greet met deze twee hoogtepunten (respectievelijk 1m99 en 1m94) struikelde ik bijna over 2pv'er Peter. Het stikte er dus van de journalisten.
Nadat ik een stukje Soulwax had meegepikt was het tijd voor Queens of the Stone Age (kortweg QOTSA). Deze groep heb ik leren kennen toen No one knows door een speling van het lot op een cassette in mijn auto terechtkwam. Dit nummer brachten ze ook vrij origineel door halfweg over te gaan op een paar andere nummers en het op het einde gewoon terug aan te vangen. Geweldig optreden, alleen spijtig dat de zon door mijn petje heen drong en ik op het einde als een zombie stond te luisteren. Vermoeidheid en warmte, licht contrast tegen de regenachtige donderdag.

Hierna liep Rock Werchter bijna op zijn einde. De Foo Fighters brachten nog een laatste rockmoment en R.E.M. sloot af met het iets rustigere werk op topniveau zoals we dat van hen gewoon zijn. Na enkele bisnummers volgde het traditioneel vuurwerk en dan was het wachten tot de wei leegstroomde. Zoals verwacht ging dat niet zonder problemen. De laatste honderd moet je naar buiten duwen en eens buiten blijven ze gewoon aan de poort staan, alsof ze elk moment een suprise act van U2 verwachtten. Echt vredelievend was het zootje ongeregeld wel niet want het regende steentjes zodra de poorten definitief dicht gingen.

Dag 3

Ik moet al in het programmaboekje kijken om te weten wat op welke dag gebeurde, zaterdag opende Therapy op Werchter maar door schoolse verplichtingen reed ik pas Werchter binnen toen Bro hymn van Pennywise over het Hageland Galmde...

Aan de ingang schreeuwde weer iemand luidkeels toen ik zijn polsbandje met de tang vastmaakte. Dat is welgeteld één keer grappig. De overige 4999 keren zijn best irritant. Ondertussen had ik wel het uitzicht op de mainstage en op Daan. De rest van de dag heb ik minder goed gevolgd. The Game heb ik maar een stukje van gehoord maar achteraf las ik dat hij het zelfs niet lang volhield omdat hij al twee flessen champagne ophad. In de korte tijd on stage was, zat hij vooral af te geven op een van zijn ontdekkers 50 cent. Goed bezig stoere jongen.

Dan maar meteen over naar de absolute topact van de avond: Rammstein. Een uurtje vooraf kregen we te horen dat we best extra aandachtig waren want de hardcore fans zijn geen lachtertje, zeker niet zonder toegangskaart vlak voor het optreden. Toen de show 15 minuten ver was mocht ik beschikken en dus zelf gaan genieten van Duits licht en geluidspektakel. Veel show met af en toe wat vuurwerk. Neem dat vuur-werk vrij letterlijk want na een reeks blauwe pijltjes en steekvlammen, stapte een groepslid het podium op met een dubbele vlammenwerper om de armen. Momenten waarop je blij bent dat je niet vlak voor het podium stond. Kort samengevat: een combinatie van muziek en show waarbij de hele wei opging in de sfeer.

02 juli 2005

Dag 2

Minder nat. Dat is de algemene samenvatting. Ondertussen vergeet ik leuke details en heb ik te weinig tijd voor een volledig verslag (ik heb 2 uurtjes vrij om op die tijd van Werchter naar Aarschot te rijden + douchen + bloggen + ademen).

keywords for today
droger, modder, afwisseling, Antwerps meisje, geweldige groepen.

De programmatie van Rock Werchter lag een beetje overhoop blijkbaar want toen ik net voor de ingang stond begon Jimmy Eat World, best aangenaam om zo te werken. Het is me zelfs gelukt een aantal keer dichtbij te gaan tijdens de shows van Within Temptation (met een prachtig decor zoals gewoonlijk), Faithless en Armand Van Helden. Faithless was overigens de ideale closing act gisteren, Maxi Jazz had de hele wei in zijn hand, inclusief deze grote jongen.

Vandaag is het (voor mij toch) volop uitkijken naar Pennywise, T'hof van Commerce en Rammstein (waarschijnlijk weer met veel vuurwerk). Daarom hou ik het vandaag wat onoverzichtelijk hier want ik ga meteen weer aan de slag.

01 juli 2005

dag 1

Donderdag op Werchter:
vrij aangenaam... tot de regen viel.
Natte benen, natte scbouders, nat hoofd, natte borst, natte buik. Enkel mijn voeten (die ironisch genoeg in een plas water/modder stonden) bleven droog.

Als ik nog zin heb zal ik het achteraf wel beschrijven, maar voorlopig mag u uw fantasie laten werken met de volgende keywords.

regen, koude, lelijke bandjes, foute tickets, punkgirl, foute t-shirts, zatte mensen, schoon vrouwvolk, modder, nog meer modder, Snoop Dogg, the Chemical brothers (zonder publiek), mudsliders, vochtigheid, agressieve natte mensen en last but not least: wet t-shirts!

Om af te sluiten nog een kleine oproep: Wie kan mij vertellen waar je die tshirts van "bier drink je met verstand, en met den Tëtte" kan kopen/krijgen?